Naar de inhoud

ANBI Logo

Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z.

Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z.

-----

 

Aflevering 9: Terug naar af

Die herfst voelde ik dat het slechter met me ging. Het leek wel of mijn spieren het begaven. Ik had slepende benen, gewoon lopen kon ik niet meer. Ik moest – na al die moeite van het opbouwen – mijn wandelroute noodgedwongen inkorten…
Op een prachtige zondagmiddag waren we bij vrienden op bezoek. We wandelden samen met de hond en zaten in de zon op een terras. Nu is wandelen en praten tegelijk erg vermoeiend met deze ziekte. Lees verder...

-----
 

Aflevering 8: de stok achter de deur

Ik haalde het met hangen en wurgen om twee uur te lopen. Wat zou het fijn zijn geweest als ik had gevoeld dat het beter ging. Maar het wonder me fit te voelen, soepeltjes te lopen en goed te slapen voltrok zich niet. De volgende stap was dat ik elke week een kwartier minder zou lopen per dag en dat zou verwisselen met een van mijn doelen. Omdat een van mijn doelen werken was, zou ik dus een kwartier langer gaan werken. Daar was over nagedacht. Lees verder...
 

-----
 

Aflevering 7: Het is nu eenmaal zo, mevrouw

Om maar eens een indruk te geven met welke problemen ik in mijn werk als verpleegkundige te maken had:
Na een uur gewerkt te hebben op een al traag niveau, zakte ik nog verder af en ging het allemaal nog langzamer. Ik probeerde wel tweeënhalf uur te werken, met een klein pauze tussendoor. Maar het werk was zwaar: ik moest rolstoelen en waswagens duwen, veel lopen, en me bukken als ik iemand hielp douchen. Ik kon geen zware mensen verzorgen. Lees verder...
 

-----
 

Aflevering 6: ‘Helpende gedachten’

Ik probeerde dus  ‘helpende gedachten’ te hebben. Maar welke?
Het deed me wel goed om buiten te zijn. Je krijgt toch wat meer zuurstof. Pech dat het winter was en buiten was het koud….  En doordat ik zo traag liep, kon ik me niet echt warm lopen. Lees verder...

-----

Aflevering 5: Doelen stellen

Overigens ben ik om mijn ervaringen op te schrijven op zoek geweest in de papieren die ik nog heb. En heb ik zeer weinig gevonden, wat van hen afkomstig is. Ik had alleen nog heel veel eigen aantekeningen en dan vooral ook nog over de opbouw van mijn werkhervatting. De huisarts heeft helemaal NIETS van het NKCV ontvangen. Lees verder...

 
-----

Aflevering 4: De Eerste Bijeenkomst

De eerste bijeenkomst.
We kregen uitleg over de therapie. We zouden ons aan een aantal strikte regels moeten houden. We moesten stoppen met onze medicatie. We mochten geen pijnstillers, antidepressiva en ook geen vitaminepreparaten of voedingssupplementen meer innemen. Dat was allemaal niet nodig, want in normaal gevarieerd eten zit immers alles al. Lees verder...

-----

Aflevering 3: Een keuze uit nood

Ik stond ineens voor de keuze: individuele- of groepstherapie. Als ik zou kiezen voor individuele therapie, betekende dat dat ik zeker nog een half jaar langer zou moeten wachten. Er moest iets gebeuren, dus dat kon ik me niet veroorloven. Dus het werd een groep. Lees verder ...

-----

Aflevering 2: Een ‘warm’ welkom

Ik wilde alles aangrijpen, elke strohalm die me aangeboden werd. En als zo’n therapie als enige wetenschappelijk bewezen methode geldt, dan ga je natuurlijk daarvoor.Ik ging samen met mijn man voor een intake gesprek.

“We zetten hoog in en gaan voor herstel”, zei de man die wij spraken. Hij schreef op een bord: Oorzaak onbekend. En zette vervolgens een kruis door oorzaak. “Want aan de oorzaak kunnen we niets doen. Denken en doen kunnen we wel veranderen. 70% van degenen die we zo behandelen, herstelt”. Lees verder ...

-----

Aflvering 1: De aanloop

In januari  2004 werd ik acuut ziek. Het leek een soort griep te zijn. Ik gaf heel veel over, hoestte de longen uit mijn lijf en voelde een algehele  malaise in mijn spieren. Ik dacht de derde week echt dat ik dood ging.

Achteraf denk ik dat uitdroging goed de oorzaak heeft kunnen zijn van het feit, dat het zo kritiek heeft kunnen worden. Ik werd via de huisartsenpost naar de Eerste Hulp doorgestuurd. Men mat van alles, maar behalve een lage bloeddruk was er helemaal niets onregelmatigs aan mij te ontdekken. Ik mankeerde dus niets. Lees verder...

-----

 

 

 

BijlageGrootte
Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf300.16 KB
Afl.2. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf297.52 KB
Afl.3. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf412.23 KB
Afl.4. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf308 KB
Afl.5. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf315.75 KB
Afl. 6. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf314.95 KB
Afl. 7. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf303.05 KB
Afl.8. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf308.02 KB
Afl.9. Het Nijmeegs avontuur van ME-patiënte Z..pdf304.4 KB

Nieuwsarchief

vergeetmeniet-folderVrouw met laptopVrouw aan het waterVergeetmeniet2Student

vrijwilligers gevraagd

LeesME blok

LeesME tijdschriften