terug naar overzicht

10x wetenschap over Post-Exertionele Malaise (PEM)

We deelden hier al eerder de Twitter draadjes van Mark Guthridge, arts en patiënt. Daarin bespreekt hij in het kort onderwerpen en voorziet die van links naar de wetenschappelijke basis ervan. Dit keer gaat het over Post-Exertionele Malaise (PEM).

Het probleem met ME/cvs is dat het zo absurd is dat inspanning patiënten werkelijk kan doen verslechteren.

Hoe kan inspanning zo slecht zijn voor ME/cvs-patiënten maar zo goed voor bijna elke andere ernstige ziekte?

Mark Guthridge

Een nieuwe studie van 4WorkWell et al. toont aan dat ME/cvs patiënten metabole afwijkingen. Deze afwijkingen kunnen niet worden verklaard door bewegingsangst, deconditionering of ‘ziekteopvattingen’.

ME-patiënten hebben verminderde zuurstofinname tijdens inspanningstesten.

Het 4WorkWell artikel vind je hier


ME/cvs patiënten hebben een verminderd vermogen om hun zuurstofinname te verhogen tijdens inspanning.

Dit is volledig anders dan bij elke andere ziekte die wij kennen waaronder hart/vaatziekte, longziekte, eindstadium nierziekte, hoge bloeddruk en cystic fibrose.

Het artikel vind je hier.


En ME/cvs patiënten vertonen ook verminderde zuurstofinname en een lagere anaerobe drempel vergeleken met Multiple Sclerose.

Het artikel vind je hier.


Inspanningstesten geven een verklaring waarom ME/cvs patiënten zelfs na een lichte inspanning kunnen crashen.

De verminderde aërobe capaciteit van ME-patiënten resulteert in een verschuiving van het anaërobe metabolisme. Dit beperkt waarschijnlijk hun vermogen om simpele dagelijkse activiteiten te doen.

Het artikel vind je hier.


En ME/cvs patiënten kunnen ‘crashen’ als zij zich teveel inspannen, wat resulteert in Post-Exertionele Malaise.

Het uitlokken van PEM verlaagt de drempel waarbij het anaerobe metabolisme versnelt. Dit vermindert het vermogen van patiënten om niet-inspannende taken te doen.

Het artikel vind je hier.


Inspanning die PEM uitlokt bij ME/cvs patiënten leidt tot een voortdurende immune inflammatoire reactie. Deze reactie wijkt af van die bij inactieve of gedeconditioneerde mensen.

Het artikel vind je hier.


Mensen gebruiken het aërobe metabolisme voor de meeste dagelijkse activiteiten zoals lopen en zittende taken.

Maar een verminderde aërobe capaciteit bij ME/cvs patiënten zorgt waarschijnlijk tot een omschakeling naar een minder efficiënt anaëroob metabolisme. Dit leidt tot vroegtijdige vermoeidheid en PEM.

Het artikel vind je hier.


Inspanningsstudies tonen ook aan dat de toegenomen afhankelijkheid van het anaerobe metabolisme bij ME/cvs patiënten leidt tot een toename van metabolieten zoals melkzuur. Dit leidt waarschijnlijk tot een onvermogen om werk vol te houden en tot een afname in activiteit.

Het artikel vind je hier.


Fysiotherapeuten moeten zich ervan bewust zijn dat post-exertionele malaise PEM bij ME/cvs-patiënten komt door objectief meetbare tekorten in metabolisme.

Dus ja, inspanning goed voor bijna elke ziekte…
…maar de wetenschap toont aan dat ME/cvs de uitzondering is.

Mark Guthridge

Het artikel vind je hier.

Deze tabel verschaft een nuttige lijst definities voor patiënten en artsen om ME/cvs te onderzoeken

De originele thread van Mark Guthridge op Twitter kun je hier teruglezen.

Anderen bekeken ook

7x wetenschappelijk onderbouwd

7x wetenschappelijk onderbouwd: ME/cvs is een multi-systeem en ernstig invaliderende ziekte. De onderstaande 7 bevindingen werden gepresenteerd op een NIH conferentie in 2019 over neuro-endocriene, metabolische, immunologische en fysiologische afwijkingen die bijdragen aan ME/cvs.

Dr. Mark Guthridge: is ME/cvs echt zo erg?

Dr. Mark Guthridge, arts en patiënt, schrijft regelmatig over ME/cvs in draadjes op twitter, waarbij hij zijn tweets onderbouwt met links naar wetenschappelijke artikelen. Dit keer de vraag die omstanders (waaronder artsen) wel eens kunnen stellen: Is ME/cvs echt zo erg?

Beschadigde dunne zenuwvezels & energieproblemen

David Systrom, de longarts van Harvard, graaft steeds dieper bij zijn ME/cvs-patiënten. Hierdoor begrijpen we beter wat er gebeurt tijdens inspanning in ons metabolisme.