terug naar overzicht

Link tussen hersenstam en dysautonomie

Dysautonomie, ontregeling van het autonome zenuwstelsel, komt vaak voor bij ME/cvs. Voorbeelden hiervan zijn POTS (verminderde bloedstroom naar de hersenen) en NMH (lage hartslagvariabiliteit). Er zijn al veel links gelegd tussen langdurige COVID en ME/cvs. Ook dysautonomie wordt inmiddels gerelateerd met langdurige COVID. De link tussen langdurige COVID en ME/cvs kan hierdoor ook leiden tot nieuwe inzichten bij ME/cvs.

Uit onderzoek bleek dat een deel van de langdurige COVID patiƫnten dunnevezelneuropathie heeft. In datzelfde onderzoek werd genoemd dat andere infecties, zoals de bof en Epstein-Barr, vaak dysautonomie veroorzaken. De onderzoekers denken dat dit mankement aan het autonome zenuwstelsel veroorzaakt kan worden door een auto-immuun reactie die ontstaat na een infectie. Dit wordt ook vaak gedacht bij ME/cvs en POTS.

De hersenstam

Een antwoord op het ontstaan van de problemen met het autonome zenuwstelsel kan misschien gevonden worden in de hersenstam. De hersenstam is de eerste ontvanger van alle signalen vanuit het lichaam. Het regelt basisfuncties in het lichaam, zoals ademhaling, hartslag, bloeddruk, spijsvertering, alertheid, slaap/waak. Deze functies zijn vaak ontregelt bij ME/cvs.

Eerdere SARS-virussen (dezelfde groep virussen als waar het coronavirus bij hoort) hebben de neiging zich aan de hersenstam te hechten. En ook het coronavirus gaat naar een centrum in de hersenstam volgens Franse onderzoekers. Van daaruit kan het de ademhaling en andere cardiovasculaire factoren reguleren. Het virus kan daar ook een schakelaar maken die hypoventilatie veroorzaakt. Dit is iets wat ook vaak bij ME/cvs gevonden wordt. Een ander mogelijk gevolg hiervan is dat het lichaam in de “vecht-of-vlucht” staat gebracht wordt en juist de “rust-en-herstel” staat verminderd wordt.

Ook in autopsieresultaten werd het coronavirus in de hersenstam gevonden. Er zijn ook aanwijzingen gevonden voor ontstekingen, neurodegeneratie en capillaire bloedingen in de hersenstam.

De hersenstam maakt ook allerlei neuronen, zoals serotonine. Als de hersenstam aangetast wordt, kan dit ook gevolgen voor die neuronen hebben. Hierdoor kunnen er weer een heleboel andere symptomen veroorzaakt worden, zoals vermoeidheid, pijn, hoofdpijn, depressie, angst, slaap- en cognitieve stoornissen.

ACE2-receptor

Nog een link in de hersenstam tussen ME/cvs en langdurige Covid werd gevonden in de ACE2-receptor. Het coronavirus bindt zich aan de ACE2-receptor. Dit zet een hele kettingreactie in gang met als gevolg dat de ontstekingsremmende activiteit afneemt.

Ook ME/cvs remt ACE2 en ook hierbij resulteert dat uiteindelijk in een afname van de ontstekingsremmende activiteit. De andere stoffen die hierbij ontstaan, dragen bij aan een groot aantal problemen zoals een verhoogde “vecht-vlucht” reactie, vernauwde bloedvaten, ontstekingen en problemen met de hartslag en bloeddruk.

Andere symptomen van dysautonomie die vaak voorkomen bij ME/cvs zijn hypoventilatie, ventilatieproblemen en kortademigheid. En dat in het bijzonder tijdens inspanning. We zullen de komende tijd gaan horen of de ademhalingsproblemen die bij COVID-19 horen, gerelateerd zijn aan die bij ME/cvs.

Conclusie

Er zijn veel links tussen ME/cvs en langdurige COVID. Dit is goed nieuws voor de ME/cvs patiƫnten. Er komt namelijk een enorme financiering voor onderzoek naar langdurige COVID. Hopelijk levert dat ook veel nieuwe inzichten op voor ME/cvs.

Deze samenvatting is voor je gemaakt door de ME/cvs Vereniging. Het volledige vertaalde artikel kun je hier lezen. Het originele (Engelstalige) artikel geschreven door Cort Johnson vind je hier.



Anderen bekeken ook

Ziek door verminderde bloedstroom naar de hersenen?

Langdurige COVID, ME/cvs en POTS: ziek door verminderde bloedstroom naar de hersenen?

Hoe Long COVID en ME/cvs het lichaam uitputten

Health Rising haakt in op een artikel in de New York Times om te zien hoe zowel Long COVID als ME/cvs het lichaam uit kunnen putten.

Hersenontstekingen door aantasting bloedvaten

Het was een kleine studie, maar kleine studies die door de juiste mensen worden uitgevoerd, kunnen een groot verschil maken. Bovendien gaat er niets boven echt graven in de hersenen – en hier was echt graafwerk voor nodig – om te weten te komen wat het SARS-CoV-2-virus doet met dit meest obscure en moeilijk toegankelijke