Tag Archief van: erfelijkheid

Elektronen microscoop toont veranderingen in ME/cvs immuuncellen

Elektronen microscoop toont veranderingen in ME/cvs immuuncellen

/in , , /door

De studie werd uitgevoerd door: Fereshteh Jahanbani, Rajan D. Maynard, Justin Cyril Sing, Shaghayegh Jahanbani, John J. Perrino, Damek V. Spacek, Ronald W. Davis,Michael P. Snyder

De studie werd gefinancierd door het Amerikaanse National Institute of Health, de Open Medicine Foundation en een anonieme donor.

Deze studie deed onderzoek met een speciale elektronenmicroscoop (TEM) en vond o.a. zichtbare afwijkingen aan bloedplaatjes en mitochondriën.

Pilot-studie of verkennende studie

Dit is wetenschappelijk onderzoek waarbij er vooraf onderzoek wordt gedaan naar een onderwerp om alvast te verkennen wat je voor resultaten kunt verwachten als je het grote onderzoek uitvoert. Het is soms ook een manier om bijvoorbeeld vragenlijsten of onderzoeksmethoden eerst in de praktijk uit te testen. Het is dus ook nog geen grote studie. Daarom moeten de resultaten voorzichtig geïnterpreteerd worden en is een grotere studie in meerdere centra nodig om het resultaat “robuust” te kunnen noemen.

Voorgaande resultaten uit andere studies

Eerdere studies naar ME/cvs hebben al veranderingen aangetoond in het immuunsysteem en in de mitochondriën.

In het artikel over de studie worden de volgende resultaten genoemd:

  • ontregeling van een aantal belangrijke systemen die samenwerken: het neuro-immuun-metabool-endocrien-microbioom circuit.
  • veranderingen in de immuuncelfunctie
  • veranderingen in aantal en functie van
    • T-cellen,
    • B-cellen
    • natural killer (NK)-cellen
  • veranderingen in cytokineproductie en chromatinelandschap
  • metabole stoornissen en mitochondriale afwijkingen. Mitochondriën spelen een sleutelrol bij aangeboren en adaptieve reacties van het immuunsysteem, helpen ontstekingen op te lossen en homeostase te behouden. Het zijn de ‘krachtcentrales’ van de cel vanwege hun cruciale rol in de energieproductie.
  • mitochondriale disfunctie als een belangrijke oorzaak van een reeks ME/cvs-symptomen, waaronder:
    • spierzwakte,
    • pijn,
    • cognitieve achteruitgang
    • de dynamiek van deze symptomen
  • cellulaire bio-energetica is aangetast, zoals:
    • basale ademhaling
    • ATP-productie
    • maximale ademhaling en reservecapaciteit
  • oxidatieve stress
  • afwijkende immuunreacties
  • mitochondriale ontregeling

Er is nog weinig onderzoek gedaan naar de manier waarop immuuncellen, mitochondriën en andere celorganellen van vorm en functie veranderen bij ME/cvs. De weinige onderzoeken die wèl zijn uitgevoerd hebben vooral mitochondriale afwijkingen in spiercellen onderzocht.

Hypothese

ME/cvs is een multisysteemziekte en er is ook sprake is van ontregeling van het immuunsysteem. Daarom veronderstelden de onderzoekers dat de immuuncellen en de structuur van een cel, (zoals die is te zien door een elektronenmicroscoop) van de organellen van deze immuuncellen mogelijk door ME/cvs veranderd zouden kunnen zijn.

Elektronenmicroscoop

Deze studie bestudeerde hoe wel en niet geactiveerde immuuncellen en de “orgaantjes” in de cellen zelf (organellen) er uitzagen met een speciale elektronenmicroscoop. Mitochondriën zijn ook organellen, de kleine energiefabriekjes in je cellen. Er werd o.a. onderzoek gedaan naar de mitochondriën.

Ze maakten daarbij gebruik van een speciale elektronenmicroscoop (TEM). Dit levert hele scherpe beelden op, zodat je de structuur van een cel heel goed in detail kunt bekijken.

PBMC’s

De cellen met één enkele kern uit perifeer bloed werden onderzocht, deze worden PBMC’s genoemd, dit zijn de cellen die zich buiten de organen en het beenmerg bevinden. In deze cellen vind je een aantal bestanddelen die zichtbaar zijn en al vaker zijn onderzocht bij ME/cvs, zoals o.a. de T-cellen, B-cellen, NK-cellen.

Deelnemers

De PBMC’s van vier deelnemers werden bestudeerd:

  • een eeneiige tweeling waarvan één met matige ME/cvs had en de ander gezond was
  • twee niet-verwante proefpersonen die qua leeftijd, geslacht en BMI overeenkwamen – één met een zeer ernstige vorm van ME/cvs en de andere gezond.

De patiënten met ME/cvs voldeden beiden aan de Canadese Consensus Criteria, de Internationale Consensuscriteria en de IOM criteria.

Resultaten:

Celdood: Apoptose en Necrose

In bepaalde T-cellen (CD3/CD28-geactiveerd) vond men een aanzienlijke (meer dan twee keer zo grote) toename van celdood. De cel vernietigt daarbij zichzelf en het DNA wordt gefragmenteerd. Bij necrose blijft er materiaal achter dat door het immuunsysteem moet worden opgeruimd.

Al langer beschouwt de wetenschap het bestaan ​​van chronische bacteriële infecties bij ME/cvs is als één van de belangrijkste  oorzaken van het ontstaan en de uitingsvorm van de ziekte.

Versnelde en ernstiger celdood in deze door antigenen gestimuleerde T-cellen bij ME/cvs-patiënten zou kunnen leiden tot chronische aanhoudende infectie en een verminderd vermogen om te vechten tegen binnendringende ziektekiemen.

Gezwollen mitochondriën

Geactiveerde T-cellen van ME/cvs-patiënten hadden ook hogere aantallen gezwollen mitochondriën.

Stoornis in opslag lipiden

In de geactiveerde PBMC’s van de zeer ernstig zieke ME/cvs patiënt vonden ze een grote toename van binnen in de cel aanwezige gigantische lipidedruppelachtige organellen. Organellen zijn de orgaantjes van een cel. Iedere cel heeft z’n eigen verzameling organellen, afhankelijk van de functie van de cel. De cel en ook de organellen worden omgeven door een dubbel vetachtig membraan, de fosfolipiden. Dit kan erop wijzen dat er sprake is van een stoornis in de opslag van lipiden.

Significant meer groot formaat bloedplaatjes en licht toegenomen klontering van bloedplaatjes

De onderzoekers vonden ook een lichte toename van klontering van bloedplaatjes in de geactiveerde cellen (bloedstolling). Dit zou kunnen wijzen op  een mogelijke rol van (verhoogde) activiteit van de bloedplaatjes bij het ontstaan van ME/cvs, de manier waarop ME/cvs zich uit en ook bij de ernst van de ziekte.

Een aantal eerdere studies wijst op toegenomen klontering van het bloed bij ME/cvs, mogelijk is dit een hyperactivatie van bloedplaatjes als reactie op verstoringen van het immuunsysteem of infecties.

Morfologische veranderingen in de immuuncellen

Er zijn uitgebreide morfologische veranderingen gezien (uiterlijk, vorm, afmeting etc.) in de immuuncellen van ME/cvs patiënten. En deze veranderingen waren zowel in het genotype (dat wat je is aangeboren) als in het fenotype (dat wat je later verworven hebt) zichtbaar.

Mestcelactivatie en Meervoudige Chemische Overgevoeligheid

Het hyperactiveren van bloedplaatjes kan bijdragen tot de hoofdkenmerken van ME/cvs en co-morbiditeiten (bijkomende aandoeningen) zoals Meervoudige Chemische Overgevoeligheid (MCS). Mensen met MCS worden ziek van bepaalde chemische en/of natuurlijke stoffen zoals parfums, uitlaatgassen, geurtjes, haarlak, etc. MCS houdt grotendeels verband met mestcel activatie, een bekende aanstuurder van allergische reacties.

Histamine, serotonine, inflammatoire stoffen: Allergische reacties

Activatie en uiteenvallen van zowel mestcellen als bloedplaatjes kan leiden tot de afgifte van histamine, serotonine en vele inflammatoire stoffen. Dit kan weer leiden tot een breed scala van allergische reacties (voedsel, stoffen in de lucht, medicatie) en ook aandoeningen tot gevolg hebben zoals astma, luchtwegaandoeningen of maag-darm problemen.

Dit onderzoek roept veel interessante vragen op, die meerdere lichaamssystemen die betrokken zijn bij ME/cvs met elkaar in verband brengen.

Er is onderzoek nodig in een grotere groep ME/cvs patiënten.

Het volledige artikel (in het Engels) lees je hier.

Samenvatting: ME/cvs Vereniging

Kinderen krijgen als je ME/cvs hebt

Kinderen krijgen als je ME/cvs hebt

/in /door

Professor Allen onderkent de moeilijkheden die inherent zijn aan ouderschap en ME/cvs. Zij legt uit dat de beslissing om wel of geen kinderen te krijgen eigenlijk een persoonlijke is. Idealiter zou deze beslissing meer doordacht moeten worden, met voorzichtige overwegingen over je levensomstandigheden – wat zijn de belangrijkste dromen en aspiraties in jouw leven… of jouw leven als stel? Wat zijn de limieten van de gezondheid… en wat kan je netwerk voor hulp bieden?

Het ouderschap is een unieke kans om betekenis en levensvervulling te geven aan iemand die anders niet in staat is om fulltime productief te zijn. Ouderschap bij ME/cvs is heel goed mogelijk als iedereen bereid is de nodige aanpassingen te doen.

Lucinda Bateman, MD

Onderzoek naar kinderen krijgen

Professor Allen onderzoekt de onderzoeken omtrent ME/cvs en zwangerschap om mensen beter te helpen hun verwachtingen aan te passen en hun mogelijkheden in te schatten. Hoewel het literatuuronderzoek hiernaar teleurstellend beperkt is en maar langzaam vordert, geeft het toch wat belangrijke stukken informatie. Voor degenen die dit onderzoek diepgaander wensen
te verkennen, beveelt Professor Allen het onderzoeksrapport “Een vergelijking in zwangerschappen die zich voordoen voor en na het krijgen van het Chronisch Vermoeidheids Syndroom” door Richard S. Schacterie en Anthony L. Komaroff aan als de meest uitgebreide recente informatie. Het omvat een vragenlijst die naar 86 vrouwen is verzonden met 252 zwangerschappen voor en na het begin van ME/cvs

Hieronder vind je verschillende belangrijke bevindingen over zwangerschap en ME/cvs:

  • Vruchtbaarheids- en zwangerschapsproblemen komen meer voor bij vrouwen met ME/cvs dan bij gezonde vrouwen, maar de problemen zijn soms behandelbaar.
  • Er kan een hoger aantal miskramen zijn in de eerste drie maanden.
  • De symptomen van de ME/cvs blijven hetzelfde of verbeteren tijdens de zwangerschap.
  • Er is geen toename in complicaties zoals pre-eclampsie, zwangerschapsdiabetes, voortijdige bevalling of baby’s met een laag geboortegewicht bij vrouwen met ME/cvs.
  • Hoewel dit topic niet specifiek is bestudeerd, is er vooralsnog geen bewijs dat ME/cvs doorgegeven kan worden aan de foetus tijdens de zwangerschap of door de moedermelk. Zelfs niet bij vrouwen met een postviraal begin van ME/cvs, ondanks bewijs dat de ziekte in de familie voorkomt.
  • De psychologische stress van de bevalling kan een ME/cvs terugval uitlokken… Vaak gebeurt dit drie tot zes maanden na de bevalling en de terugval is meestal ernstig.

Strategieën om kinderen te krijgen als je ME/cvs hebt

Na het behandelen van het onderzoek naar de risico’s voor moeder en kind in relatie tot ME/cvs bediscussieert Professor Allen belangrijke stappen voor vrouwen die door willen gaan met het
krijgen van een kind. Die benaderingen, ook al garanderen die geen perfecte zwangerschap, kunnen in belangrijke mate de fysieke, mentale en emotionele lasten die gepaard gaan met het krijgen van kinderen verzachten.

1. Consulteer een goede medische zorgaanbieder:

  • Praat met je medische zorgaanbieder op het gebied van vrouwengezondheidszorg -en ME/cvs specialist als je die hebt- voor je zwanger raakt.
  • Zoek een verloskundige die ervaring heeft met hoogrisicozwangerschappen en ME/cvs, of één die bereid is dat te leren.
  • Overweeg een doula. Deze professionals kunnen voor allerlei soorten voorzieningen zorgen, van onderwijs tot fysieke en emotionele ondersteuning tijdens en na de bevalling.

2. Bereid je lichaam en geest voor op de eisen van een zwangerschap:

  • Praat met je zorgaanbieder over wat voor medicatie misschien onderbroken zou moeten worden tijdens de zwangerschap en de daarbij behorende risico’s en voordelen. Gelukkig is een verbazingwekkende hoeveelheid medicatie veilig te gebruiken tijdens de zwangerschap en veel kan gestopt worden zonder al te veel problemen.
  • Geef jezelf kracht door te luisteren naar positieve bevallingsverhalen en door jezelf te onderwijzen door erover te lezen en naar bijeenkomsten te gaan indien mogelijk.
  • Pas je energie zorgvuldig aan om krachten te sparen.
  • Overweeg zwangerschapsyoga als een manier om stress, pijn en symptomen te temperen.

3. Wees voorbereid op de bevalling en de geboorte:

  • Blijf gehydrateerd tijdens de bevalling door middel van een infuus om een laag bloedgehalte op te vangen.
  • Praat met je verloskundige over een ‘stress dosering’ van hydrocortison tijdens de bevalling en in de eerste vier tot zes uur na de geboorte. Dit kan je lichaam helpen om beter te reageren op de stress van de bevalling. Als je verloskundige haar bedenkingen hierbij heeft, praat dan met een medisch bevallingsspecialist die getraind is om te helpen bij zwangerschapssituaties waar weinig onderzoek naar is gedaan.
  • Wissel wandelen en frequente veranderingen in lichaamshoudingen af met de noodzakelijke rust (rust vooral uit door op je linkerkant te gaan liggen). Wees voorzichtig met hete baden of douches tijdens de bevalling en geboorte – te warm water kan vermoeidheid doen toenemen en een terugval veroorzaken tijdens deze periode en voor waterbaden moet je genoeg energie en mobiliteit hebben om vlug op te staan voor je veiligheid.
  • Overweeg een ruggenprik als de bevalling te lang duurt.
  • Vermijd een keizersnede. ME/cvs is op zichzelf geen goede reden voor een keizersnede en keizersneden verhogen de risico’s op verdere chirurgie en een langere tijd voor herstel.

4. Maak plannen voor aanpassingen in de toekomst:

  • Bouw een sterk supportnetwerk op zoals ingehuurde hulp, familie, vrienden en/of kerkleden om met de stress en fysieke uitdagingen om te gaan.
  • Zorg dat na de geboorte de thuishulp snel langskomt om je herstel te evalueren en te coördineren.
  • Bekijk hoe nachtelijke slaaponderbrekingen je beïnvloeden en neem hulp in dienst of pas aan waar nodig.

Paneldiscussie

In het paneldiscussiegedeelte van de opleidingsbijeenkomst kwamen drie moeders met ME/cvs bijeen om een variëteit aan onderwerpen gerelateerd aan zwangerschap en kinderen opvoeden
in samenhang met ME/cvs te bediscussiëren, met dokter Allen als gespreksleider.

Toen gevraagd werd naar hoe de zwangerschap te verlichten, had de groep uiteenlopende ervaringen, maar men was het er over eens dat opvolgende zwangerschappen een grotere uitdaging leken te zijn met leeftijd als beslissende factor. Allen waren het erover eens dat je een gemiddelde bedrust moest inplannen gedurende de zwangerschap. Als het aankwam op medische zorg, was iedere moeder het ermee eens dat het belangrijk is een arts te krijgen die
‘bereid is te luisteren en bereid is te leren’, wat vallen en opstaan inhoudt en goed naar jezelf luisteren. Verder zijn stressdoseringen van hydrocortison en consultaties met een specialist op
het gebied van medicijnen en bevalling handig, vooral als je voor het eerst moeder wordt

Als het op ouderschap met ME/cvs aankomt, stelden de panelleden een grote variëteit aan strategieën voor. Ten eerste, een zorgvuldig geplande geboorte en ondersteunende hulp kunnen net het doorslaggevende verschil zijn. Ieder panellid plande haar kinderen wat jaren uit elkaar en bouwde een uitgebreid supportnetwerk op voor hulp op de meeste dagen. “Als
mensen zeggen: ‘Hé, wat kan ik doen om je te helpen?’ geef ze dan ook iets om te doen!” adviseerde een moeder. Een andere moeder wees erop dat draagmoederschap, hoewel erg duur, een goed alternatief kan zijn voor de vermoeiende zwangerschap en kraamtijd.

Goed gebruik maken van hulpmiddelen kan een waardevolle strategie zijn om met de kraamtijd om te gaan: van allerlei soorten kraamkussens die je kunnen helpen met borstvoeding, tot het
nemen van een hoog-laag tafel die je op gemakkelijke, onorthodoxe plekken neerzet om het ‘op en neer gaan’ te vergemakkelijken, tot het aanschaffen van een lichtgewicht hulpstuk om de pijn en vermoeidheid te minimaliseren.

Ieder panellid adviseerde moeders met ME/cvs om buiten de gebaande paden te denken en zich niet schuldig te voelen om de nodige aanpassingen te treffen om de lasten te verlichten.

Hoewel ME/cvs veel kan vragen van het ouderschap vanuit bed, betekent het niet dat de diepgang van de moederrelatie met hun kind daaronder leidt. Huiswerk, films, kaartspelen en knuffelen kunnen veelvuldige bedactiviteiten zijn en het panel was het ermee eens dat het hebben van een ouder met een chronische ziekte hun kinderen hielp om empathischer en geduldiger te zijn rond anderen.

“Uiteindelijk, storten we allemaal vroeger of later toch wel in. Ik heb veel liever een crash omdat ik iets deed ten dienste van mijn kinderen dan voor wat voor andere reden op deze planeet dan ook.”

Een van de moeders

Het originele (Engelstalige) artikel is geschreven door Rachel Black en vind je hier.
Vertaling: ME/cvs Vereniging

De nieuwe genenstudie naar ME/cvs is baanbrekend

De grote genenstudie naar ME/cvs is baanbrekend

/in , , , /door

Een genetische zwakte was bijna zeker de vonk waardoor bij zoveel mensen ME/cvs oplaaide nadat een virus of bacterie infectie plaatsvond. Er is sterk bewijs dat dit waar is. Een onderzoek uit 2011 van de ME/CFS University of Utah concludeerde dat er “sterke aanwijzingen waren dat erfelijke factoren bijdragen aan de aanleg voor ME/cvs“. Deze studie vond een verhoogd risico om ME/cvs te krijgen, zelfs bij familieleden van de derde graad; d.w.z. overgrootouders en achterneven/-nichten. Aangezien slechts 1/8e van ons genetisch materiaal met deze verwanten wordt gedeeld, suggereert de bevinding dat ME/cvs zelfs bij hen opduikt, dat er een sterke genetische component aanwezig is. Alleen moet die genetische component nog gevonden worden.

The ME/CFS Genetic Database Study

Dat is precies de bedoeling van “The Great Chronic Fatigue Syndrome Community Gene Project” [Het Grote Genenproject van de CVS-gemeenschap]. Ook wel bekend als de “ME/CFS Genetic Database Study” van Nancy Klimas’ groep aan de Nova Southeastern University. Het mooie aan de studie is dat het een gemeenschapsproject is. Jij levert de data, zij analyseren de resultaten.

Eerst krijg je je genetische resultaten. Je komt een aantal van je genetische zwaktes te weten (als je wilt) en je hebt een bron waar je nog jaren uit kunt putten. Naarmate de wetenschap vordert en verschillende genetische problemen bij ME/cvs bekend worden, zal je kunnen beoordelen of je ze hebt en of je er iets aan kunt doen. Het is twee voor de prijs van één: jouw genetische gegevens zijn van nut voor jezelf en dragen bij aan het einde voor ME/cvs.

Neem het MTHFR-gen dat het foliumzuurmetabolisme, DNA/RNA-synthese en -herstel, en het functioneren van de hersenen reguleert. Veranderingen in het MTHFR-gen veroorzaken vermoeidheid, prikkelbaarheid, hersenmist, angst, slaapproblemen en pijn. Doordat soortgelijke problemen ook veel voorkomen bij ME/cvs wordt al jaren vermoedt dat dit gen betrokken is bij de ziekte. Helaas is hier geen hard bewijs voor.

MTHFR-mutaties gevonden

Er waren echter maar 450 deelnemers nodig voor “The ME/CFS Genetic Database Study” om het eerste resultaat te bereiken. De studie heeft bewijzen gevonden voor een hoge prevalentie van een erfelijke defect in het methylfolaat (MTHFR)-gen bij ME/cvs.

Dat is behoorlijk groot nieuws. We vermoeden immers dat er metabole problemen aanwezig zijn bij ME/cvs en nu hebben we bewijs dat er een probleem is met het foliumzuurmetabolisme. Als je dit probleem hebt en je neemt niet het juiste soort foliumzuur, dan heb je pech. Bovendien heeft de foliumzuurstofwisseling ook invloed op de bloedvaten en DNA-methylatie. We vermoeden dat er bij ME/cvs problemen zijn met de bloedvaten en uit epigenetische studies blijkt ook dat er sprake is van lage niveaus van methylatie

Begin van nieuwe studies

Christopher Lattimore, onderzoeker bij deze studie, heeft een voldoende hoge prevalentie van mensen met ME/cvs met MTHFR-mutaties gevonden om een studie te starten. Mensen die aan de studie deelnemen, zullen gedurende drie maanden een voorgeschreven supplement innemen en verslag uitbrengen over hun symptomen.

Dit is nog maar het begin. Tot nu toe hebben 450 mensen hun genetische gegevens voor het project verstrekt. Maar het project heeft als doel om van 10.000 patiënten de genetische gegevens te krijgen en analyseren. Als er slechts 450 mensen nodig waren om een MTHFR-defect aan het licht te brengen, stel je dan eens voor wat we met 1.000 genetische monsters of 5.000 of 10.000 kunnen vinden.

Deelnemen aan “The ME/CFS Genetic Database Study”

Deelname aan deze studie vereist: een computer met een internetaansluiting en een e-mailaccount. Als je in aanmerking komt voor de studie en instemt met deelname, dan verstrek je hen je ruwe genetische gegevens om deze te verzamelen in een unieke genetische databank, de ME/CFS Genetic Database.

Naast het verstrekken van je genetische gegevens, zullen de deelnemers op eigen tempo online enquêtes invullen. Omdat alle communicatie via een beveiligde e-mailserver verloopt, is er geen verplaatsing nodig en kan deelname comfortabel van thuis uit plaatsvinden!

Voor alle informatie die je nodig hebt, kan je hier terecht. Als je geïnteresseerd bent in deelname of vragen hebt, stuur dan een e-mail naar [email protected].

Dit is een Amerikaanse studie. Hou er daarom rekening mee dat alle communicatie in het Engels zal plaatsvinden, als het al mogelijk is om vanuit Nederland mee te doen aan dit onderzoek.

Het originele (Engelstalige) artikel, geschreven door Cort Johnson, vind je hier.
Vertaling Yvonne, redactie Zuiderzon en Abby, ME-gids.