In februari 2026 verscheen een nieuw wetenschappelijk onderzoek naar ME/cvs in het tijdschrift International Journal of Molecular Sciences. In deze studie onderzochten wetenschappers zogenoemde extracellulaire vesikels in het bloed van mensen met ME/cvs. Dit zijn hele kleine blaasjes die door cellen worden afgegeven en die een belangrijke rol spelen in de communicatie tussen cellen.
De resultaten van het onderzoek laten zien dat deze vesikels veranderingen bevatten die mogelijk samenhangen met het immuunsysteem, de bloedvaten en de ernst van klachten bij ME/cvs. Daarmee draagt deze studie bij aan een beter begrip van wat er in het lichaam gebeurt bij deze ziekte.
Wat zijn extracellulaire vesikels?
Extracellulaire vesikels zijn microscopisch kleine blaasjes die door bijna alle cellen in het lichaam worden uitgescheiden. Deze blaasjes komen terecht in onder andere het bloed en bevatten verschillende stoffen, zoals eiwitten en kleine stukjes genetisch materiaal, waaronder microRNA’s.
Deze vesikels spelen een belangrijke rol bij de communicatie tussen cellen. Ze kunnen signalen doorgeven en processen in andere cellen beïnvloeden. Wanneer iemand ziek is, kan de inhoud van deze vesikels veranderen. Door deze veranderingen te bestuderen, kunnen onderzoekers beter begrijpen welke processen in het lichaam verstoord zijn.
Hoe is het onderzoek uitgevoerd?
Voor dit onderzoek vergeleken de wetenschappers drie groepen vrouwen met elkaar. De eerste groep bestond uit mensen met ME/cvs na een COVID-19-infectie. De tweede groep bestond uit mensen met ME/cvs na een andere infectie. De derde groep bestond uit gezonde vrouwen zonder ME/cvs.
Er werd bewust gekozen om alleen vrouwen te includeren, omdat ME/cvs vaker voorkomt bij vrouwen. Op deze manier probeerden de onderzoekers verschillen door geslacht zoveel mogelijk te voorkomen.
Uit het bloed van de deelnemers werden extracellulaire vesikels gehaald en uitgebreid onderzocht. De onderzoekers keken niet alleen naar de buitenkant van deze vesikels, maar ook naar de inhoud. Daarbij werd specifiek gekeken naar de aanwezige eiwitten en microRNA’s.
Wat zijn de belangrijkste bevindingen?
Uit het onderzoek bleek dat het aantal extracellulaire vesikels en hun vorm grotendeels vergelijkbaar waren tussen mensen met ME/cvs en gezonde controles. Dit betekent dat er geen grote verschillen zijn in de hoeveelheid of de structuur van deze blaasjes.
Wel vonden de onderzoekers kleine verschillen in bepaalde kenmerken van de vesikels. Deze verschillen hadden te maken met signalen van bloedplaatjes, cellen van de vaatwand en immuuncellen. Dit kan erop wijzen dat zowel het immuunsysteem als de bloedvaten bij mensen met ME/cvs op een iets andere manier functioneren.
Veranderingen in eiwitten
Naast de buitenkant van de vesikels werd ook gekeken naar de eiwitten die zich in deze blaasjes bevinden. Hierbij vonden de onderzoekers meerdere verschillen tussen mensen met ME/cvs en gezonde personen.
De eiwitten die afweken, spelen onder andere een rol bij bloedstolling, het complementsysteem (een onderdeel van het immuunsysteem), zuurstoftransport en de stofwisseling. Dit zijn allemaal processen die belangrijk zijn voor het goed functioneren van het lichaam.
De gevonden patronen verschilden tussen de groepen. Sommige veranderingen waren duidelijker aanwezig bij mensen met ME/cvs na andere infecties dan COVID-19. Tegelijkertijd konden niet alle bevindingen in vervolgtesten worden bevestigd. Dit betekent dat het onderzoek deels verkennend is en dat de resultaten voorzichtig moeten worden geïnterpreteerd.
Een opvallende rol voor microRNA
Een van de meest opvallende resultaten uit het onderzoek heeft te maken met een specifiek microRNA, genaamd hsa-let-7b-5p. MicroRNA’s zijn kleine stukjes genetisch materiaal die helpen bij het regelen van processen in cellen.
In deze studie werd gevonden dat dit microRNA lager aanwezig was in de extracellulaire vesikels van mensen met ME/cvs na COVID-19. Daarnaast bleek dat lagere niveaus van dit microRNA samenhingen met ernstigere klachten. Hierbij ging het onder andere om vermoeidheid, spier- en gewrichtspijn en klachten die te maken hebben met het immuunsysteem.
Deze bevinding maakt dit microRNA interessant als mogelijke Biomarker. Een biomarker is een meetbare stof in het lichaam die iets kan zeggen over de aanwezigheid of de ernst van een ziekte.
Wat betekenen deze resultaten?
Uit ander onderzoek is bekend dat microRNA’s zoals hsa-let-7b-5p een rol spelen bij het reguleren van het immuunsysteem en het remmen van ontstekingsreacties. Wanneer de hoeveelheid van dit microRNA lager is, zou dit kunnen bijdragen aan een immuunsysteem dat minder goed wordt afgeremd.
Daarnaast zijn er aanwijzingen dat sommige microRNA’s invloed hebben op de werking van bloedvaten en op de manier waarop het lichaam zuurstof en energie gebruikt. Dit sluit aan bij bestaande hypotheses dat problemen met de doorbloeding en energiehuishouding een rol spelen bij ME/cvs.
Het is belangrijk om te benadrukken dat dit onderzoek geen direct bewijs levert voor deze mechanismen. Wel geeft het aanwijzingen die in toekomstig onderzoek verder kunnen worden onderzocht.
Beperkingen van het onderzoek
De onderzoekers geven zelf aan dat er een aantal beperkingen zijn. Zo waren de groepen deelnemers relatief klein, wat het moeilijker maakt om sterke conclusies te trekken. Ook waren er verschillen tussen de groepen mensen met ME/cvs, bijvoorbeeld in de oorzaak van de ziekte.
Daarnaast konden niet alle resultaten worden bevestigd in aanvullende analyses. Dit betekent dat vervolgonderzoek nodig is om te bepalen welke bevindingen betrouwbaar en reproduceerbaar zijn.
Conclusie
Dit onderzoek laat zien dat extracellulaire vesikels bij mensen met ME/cvs veranderingen bevatten die mogelijk samenhangen met het immuunsysteem, de bloedvaten en de stofwisseling. Ook werd een verband gevonden tussen een specifiek microRNA en de ernst van klachten.
Hoewel de resultaten nog verder onderzocht moeten worden, bieden deze bevindingen belangrijke aanknopingspunten voor toekomstig onderzoek. In de toekomst kunnen dit soort inzichten mogelijk bijdragen aan het ontwikkelen van biomarkers en een beter begrip van de ziekte ME/cvs.
Het artikel waar dit over gaat vind je hier
Tot slot
Steun ons werk en maak het verschil voor mensen met ME/cvs. De ME/cvs Vereniging zet zich dagelijks in voor betere informatie, belangenbehartiging en erkenning. Dat is hard nodig, want veel patiënten staan er nog te vaak alleen voor.
Wil je helpen? Dat kan op twee manieren. Je kunt een donatie doen, groot of klein. Je kunt je ook aanmelden als vrijwilliger. Ook met weinig energie of beperkte tijd kun je iets betekenen. Denk aan meelezen, meedenken, online helpen. Samen zorgen we ervoor dat kennis en begrip over ME/cvs blijven groeien.
